نقطهء دوم در ذكر شعرايى كه مؤلف ديده ، ملازمت ننموده [ است ] . [ 332 ] غيبى خواصى [ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] غيبى خواصى ، شاگرد ملّا فگارى است . شرح عقايد ، مىخواند و شعر نيز مىگفت . اين بيت از وى است : بيت : دمى كه بر سر و چشمم قدم نهى از ناز * هزار جان به بشارت دهم كم است هنوز زن سليطه داشته ، اين قطعه را ، به جهت او گفته است : گر ز چنگ تو خلاصى يابم * دگرم آرزوى زن نشود گر دهم جان بىخرد هرگز * كدخدايى هوس من نشود [ 333 ] غلطك مشت‌زن [ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] غلطك مشت‌زن ، از بخاراست ، شعر مىگفت و اين بيت از اوست : بيت : اميد جور از تو ندارم چه جاى لطف * نوميديم ببين به چه غايت رسيده است